نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
پیشنهاد ما
پرونده شجره خبیثه ملعونه
اندیشنامه امت واحده
پرونده تحولات یمن : مظلوم پایدار






فرار به عربستان سعودی در حال محاکمه ... به درک واصل شد ...
به زودی سرنگون خواهد شد... به زودی سرنگون خواهد شد... به زودی سرنگون خواهد شد...
صفحه اصلي > مخزن محتوای بیداری اسلامی > پرونده ها > سوریه > اخبار - سوریه 
اخبار > ترکیه عامل اصلی درگیری‌ با دمشق است
 


شماره خبر :١٧٠٢٢٥ 

  تاریخ انتشار خبر : 1391/07/24    ا   ١٢:٢٧

مشاور ویژه ریگان:
ترکیه عامل اصلی درگیری‌ با دمشق است
اندیشکده «کاتو» ترکیه را عامل اصلی درگیری بین آنکارا و دمشق می‌داند و می‌نویسد اردوغان در تلاش است تا پای ناتو و نتیجتاً آمریکا را به سوریه باز کند اما آمریکا و ناتو نمی خواهند وارد جنگ شوند.
پایگاه خبری تحلیلی بیداری اسلامی : ترکیه عامل اصلی درگیری‌ با دمشق است

اندیشکده «کاتو» ترکیه را عامل اصلی درگیری بین آنکارا و دمشق می‌داند و می‌نویسد اردوغان در تلاش است تا پای ناتو و نتیجتاً آمریکا را به سوریه باز کند اما آمریکا و ناتو نمی خواهند وارد جنگ شوند.

به گزارش بیداری اسلامی ، اندیشکده «مؤسسه کاتو» در تحلیل درگیری نظامی بین ترکیه و سوریه، آنکارا را طرف ماجراجو معرفی می‌کند و می‌نویسد: دولت ترکیه با اجازه به شورشیان سوری برای فعالیت در خاک خود، جنگی مخفی را علیه دمشق آغاز کرده است. «داگ باندو» عضو «مؤسسه کاتو» و مشاور ویژه سابق ریگان در این مقاله، به تاریخچه ناتو و احتمال دخالت این ائتلاف در دمشق اشاره کرده؛ اما عدم دخالت در سوریه را به نفع واشنگتن می‌داند.

 

 

* ترکیه و سوریه بالاخره وارد درگیری نظامی مستقیم با یکدیگر شدند

 

ترکیه و سوریه با توپ و خمپاره به جنگ یکدیگر رفتند. آمریکا به خودی خود نیازی به ورود به این درگیری ندارد اما عضویتش در ناتو ممکن است پایش را به یک جنگ غیر ضروری دیگر این بار در لباس دفاع از متحد ترک خود باز کند. لاشه‌های سرگردان چند موشک سوری هفته پیش در شهر مرزی «آکچاکاله» سقوط کرده و پنج شهروند ترکیه را کشتند. برخی افراد در ترکیه ارتش آزاد سوریه را مقصر می‌دانند و معتقدند شورشیان سوریه می‌خواهند آنکارا را به ورود به جنگ تحریک کنند. دولت اردوغان این اقدام را «حمله‌ای نفرت‌انگیز» نامید و با حملات توپ به آن پاسخ داد. مجلس این کشور نیز اجازه عملیات برون‌مرزی را صادر کرد. این دو کشور دو روز بعد را نیز زیر آتش خمپاره‌های یکدیگر سپری کردند.

 

 

* انتقادهای غرب و ناتو به سوریه و طرفداری آن‌ها از ترکیه

 

«ندیم شهادی» عضو مؤسسه «چاتهام هاوس» معتقد است که «ترکیه از این اقدام استفاده کرده تا بگوید: بیدار شوید، ما عضو ناتو هستیم و مورد حمله قرار گرفته‌ایم.» این مؤسسه با برگزاری نشستی اضطراری، از سوریه به خاطر «نقض آشکار قانون بین‌المللی و تهدید واضح امنیتی علیه یکی از متحدانش» انتقاد کرد و متعهد شد تا «در کنار ترکیه باقی بماند.» یکی از سخنگویان کاخ سفید هم «رفتار حکومت سوریه» را محکوم کرد.

 

 

* پرواز هواپیمای شناسایی ترکیه در حریم هوایی سوریه، مثال دیگری از تحریکات آنکارا علیه دمشق است

 

تنش‌ها بین دو کشور در ماه ژوئن هم با هدف قرار دادن یکی از هواپیماهای شناسایی ترکیه توسط ارتش سوریه، افزایش یافت. جزئیات زیادی از این حادثه مشخص نشد: دمشق گفت که هواپیمای ترکیه را در آسمان سوریه هدف قرار داده است. آنکارا اعتراف کرد که هواپیمایش اشتباهاً وارد حریم هوایی سوریه شده است اما ادعا کرد زمانی که هدف موشک قرار گرفته است در حوزه هوایی بین‌المللی بوده است.

 

 

* ترکیه پیش‌تر هم تلاش کرده بود پای ناتو را به درگیری نظامی با سوریه باز کند

 

آنکارا سپس خواستار برخوردی یکپارچه با سوریه شد. دولت اردوغان از ناتو خواست برای جلوگیری از تکرار چنین حوادثی و «دفاع» از خاک سوریه، منطقه پرواز ممنوع بر فراز این کشور اعلام شود. «بولنت آرنیک» معاون نخست‌وزیر ترکیه درخواست کرد از بند 5 پیمان ناتو استفاده و اقدام سوریه، حمله به همه اعضای این پیمان تلقی شود. با این حال، اعضای ائتلاف اگرچه از سوریه انتقاد کردند اما به صراحت گفتند که قصد درگیری نظامی با این کشور ندارد و دلیل خوبی هم داشتند.

 

 

* حفظ صلح برای آمریکایی‌ها بهتر از دخالت در جنگ داخلی سایر کشورها است

 

اگرچه به سوریه منتقدیم اما این دلیل نمی‌شود با این کشور وارد جنگ شویم؛ به علاوه، همان‌طور که دولت بوش با حمله به عراق فهمید، همیشه این‌گونه نیست که با ساقط کردن یک دولت، صرف‌نظر از اهداف واشنگتن، دولت جانشین بهتر از حکومت سرنگون شده باشد. منفعت آمریکایی‌ها در باقی ماندن در صلح است، نه وارد شدن به جنگ داخلی کشورهای دیگر. اگرچه ترکیه در موضع حق هم باشد اما ادعای بی‌گناهی‌اش هم حقیقت ندارد. به عنوان مثال، ممکن است هواپیمای شناسایی این کشور در حال انجام عملیات جاسوسی مورد هدف قرار گرفته باشد.

 

 

* این دولت ترکیه است که به شورش‌های داخلی در سوریه دامن می‌زند

 

علاوه بر این‌ها، اگرچه درگیری‌های داخلی سوریه دارد به بیرون از مرزهای این کشور «نشت می‌کند» اما این خود دولت اردوغان است که علی‌رغم اتحاد پیشین با دمشق، اکنون دارد جنگ داخلی سوریه را به درون مرزهای خود می‌کشد. آنکارا دارد از فعالان شورشی علیه دولت اسد میزبانی می‌کند و به ارتش آزاد سوریه اجازه عملیات و شاید به سربازان این جنبش آموزش می‌دهد و به مسیر انتقال سلاح به مخالفان دولت سوریه تبدیل شده است. آنکارا همچنین دارد به سازمان ملل اصرار می‌کند که درون خاک سوریه «مناطق امنی» برای مخالفان دولت این کشور ایجاد کند تا بتوانند به مقابله نظامی با دمشق دست بزنند.

 

 

* اگر دولت ترکیه می‌خواهد وارد درگیری با سوریه نشود، باید از ماجراجویی دست بردارد

 

بنابراین ترکیه جنگی با دوز پایین را علیه سوریه آغاز کرده و دمشق هم متوجه شده است. «عمران الزعابی» وزیر اطلاعات سوریه شکایت کرده که مرز بین دو کشور «دارد برای قاچاق اسلحه و عوامل تروریستی» مورد استفاده قرار می‌گیرد. دولت ترکیه به عمد مردمش را به اهداف حملات نظامی تبدیل کرده است. اگر آنکارا می‌خواهد این کار را بکند، باید مسئولیت آن را هم به عهده بگیرد. به علاوه به گفته رجب طیب اردوغان نخست‌وزیر «ترکیه کشوری است که توانایی دفاع از مردم و مرزهایش را دارد.»

 

 

* سوریه به دلیل وضعیت داخلی‌اش در حال حاضر ممکن نیست بخواهد داوطلبانه وارد درگیری با ترکیه شود

 

واقعاً هم این گونه است. حتی پیش از شروع شورش‌ها در سوریه در اوایل سال گذشته نیز ترکیه ارتشی بسیار بزرگ‌تر و قدرتمندتر داشت. با شروع شورش‌ها، ارتش سوریه در درگیری تقریباً دائمی بوده است و اعضای خاص (و نتیجتاً مورد اعتماد) این ارتش نیز بیش از دیگران در عملیات‌ها شرکت داشته‌اند. ورود سوریه به هرگونه اقدام نظامی علیه سایر کشورها در شرایط کنونی دشوار است و این کشور می‌داند که در صورت درگیری با ترکیه می‌توان گفت شکی در شکست خوردنش نیست.

 

 

* حتی آمریکا هم که در جنگ سرد از ترکیه حمایت می‌کرد دیگر دلیلی منطقی برای دفاع از آنکارا ندارد

 

بزرگ‌ترین تهدید امنیتی علیه ترکیه، جنگ داخلی در کشور همسایه‌اش (علاوه بر شورش‌های دیرینه گروهک‌های کرد) است و همین نکته جای خالی ارتباطات مدرن را در ائتلاف ناتو نشان می‌دهد. ضمانت امنیتی آمریکا در دوران جنگ سرد و برخورد ترکیه با شوروی به کمک این کشور آمد. اکنون که خطر شوروی دیگر وجود ندارد، توجیهی منطقی هم برای تعهد آمریکا به دفاع از ترکیه نمی‌توان یافت. عملیات‌های وحشیانه آنکارا علیه کردها با استفاده از سلاح‌های آمریکایی، حتی واشنگتن را هم خجالت‌زده کرد اما این عملیات‌ها دست‌کم کاخ سفید را به ورود به جنگی غیر ضروری وادار نکرد.

* در صورت بروز جنگ بین دو طرف چه با ماجراجویی ترکیه و چه در اثر اتفاقی دیگر، آمریکا هم وارد این درگیری خواهد شد

 

اگرچه به نظر می‌رسد مردم ترکیه با جنگ با سوریه مخالف هستند اما اردوغان اعلام کرده که دو کشور با جنگ «فاصله‌ای ندارند.» شاید دولت وی به این نتیجه برسد که افکار عمومی را می‌توان با موجی از میهن‌پرستی تغییر داد. شاید هم به فکر آغاز یک جریان برای تحریک ناتو و استفاده از بند 5 این پیمان باشد. یا حتی ممکن است جنگ بر اثر یک حادثه دیگر هرچند غیر عمدی شروع شود. جنگ جهانی اول هم با جرقه‌ای شروع شد که خیلی مهم به نظر نمی‌رسید. به هر حال، آمریکا مرتباً در هر نقطه‌ای از جهان که منافعی در آن ندارد وارد درگیری نظامی می‌شود و بعید است در مقابل عملیات نظامی علیه متحدی قدیمی مثل ترکیه بی‌کار بماند.

 

 

* ترکیه هنوز هم تصور می‌کند اعضای ناتو همانند دوران جنگ سرد از آنکارا حمایت خواهند کرد

 

ناتو در ابتدا با هدف مقابله با یک تهدید مشترک خارجی به نام شوروی تشکیل شد. اهمیت مبارزه با تهدیدی به این بزرگی و جدیت موجب می‌شد تا واشنگتن بار دیگر متحدانش را نیز به دوش بکشد. واشنگتن حاضر بود در هر شرایطی از دوستانش حمایت کند؛ حتی اگر منافع متحدانش با منافع آمریکا هم‌جهت نبود. اما هیچ‌کدام از آن شرایط اولیه دیگر امروز وجود ندارد. اگر ترکیه تصمیم دارد به زور حکومت اسد را سرنگون کند، آمریکا هیچ دلیلی نمی‌بیند تا بار آنکارا را به دوش بکشد.

 

 

* گسترش ناتو در حقیقت به ضرر آمریکا است و بر مشکلات این کشور می‌افزاید

 

این مشکل صرفاً به آنکارا هم ختم نمی‌شود. ورود گرجستان و اوکراین به ناتو هم مسلماً مشکلات این دو کشور، از جمله روابط نامساعد با روسیه را به گردن آمریکا خواهد انداخت. چه دلیلی توجیه می‌کند که در صورت درگیری این دو کشور با روسیه هسته‌ای، آمریکا هم وارد جنگ با مسکو شد؟ گرجستان در درگیری سال 2008 با روسیه با وجود آن که خود آغازگر جنگ بود، اما باز هم انتظار داشت آمریکا از این کشور حمایت کند؛ حمایتی که علی‌رغم عدم عضویت گرجستان در ناتو بسیار شدید بود.

 

 

* پیمان ناتو اکنون نه تنها فایده ندارد، بلکه مشکلات درون یک کشور را به سایر کشورهای عضو هم منتقل می‌کند

 

آمریکا نمی‌تواند در این موضوع دخالتی کند مگر آن که بخواهد با اضافه کردن آمریکایی‌ها به آمار سربازان و تلفات، ابعاد این تراژدی را گسترده‌تر کند. دولت آمریکا تا کنون مقاومت کرده و پای خود را از درگیری در سوریه عقب کشیده است اما ممکن است ناتو، واشنگتن را به ورود به این معرکه وادار کند. واشنگتن باید ابتدا به اعضای دیگر ناتو اثبات کند که چه در قالب ناتو و چه سازمان ملل در سوریه دخالت نخواهد کرد. سپس باید به جای اقدام به عملیات‌های ویژه را به اعضای دائم ناتو واگذار کند و دفاع از اروپا را به دست کشورهای اروپایی بسپارد. مثال سوریه نشان می‌دهد که پیمان ناتو نه تنها بی‌فایده، بلکه به تهدیدی علیه کشورهای عضو تبدیل شده است.

امتیازدهی
برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج




پرونده ها
پایان قصه حلب
پرونده شجره ملعونه خبیثه آۀ سعود
پرونده تحولات یمن : مظلوم پایدار
پرونده پیروزی حزب الله در جنگ سی و سه روزه
پرونده بررسی انتخابات سوریه
پرونده واکاوی نقش ترکیه در تحولات منطقه
پرونده واکاوی نقش ترکیه در تحولات منطقه
استفاده از تسلیحات شیمیایی در سوریه
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
عضویت
آخرین اخبار