نظرسنجی
نظرسنجي غير فعال مي باشد
پیشنهاد ما
پرونده شجره خبیثه ملعونه
اندیشنامه امت واحده
پرونده تحولات یمن : مظلوم پایدار






فرار به عربستان سعودی در حال محاکمه ... به درک واصل شد ...
به زودی سرنگون خواهد شد... به زودی سرنگون خواهد شد... به زودی سرنگون خواهد شد...
صفحه اصلي > مخزن محتوای بیداری اسلامی > تحلیل 
اخبار > برکناری دیکتاتور؛ حفظ ساختار یمن با «دموکراسی تک نامزدی»
 


شماره خبر :٢١٩٢١٠ 

  تاریخ انتشار خبر : 1391/11/11    ا   ١٢:٥٧

منطقه پس از دو سال بیداری (یمن)
برکناری دیکتاتور؛ حفظ ساختار یمن با «دموکراسی تک نامزدی»
انقلاب جوانان یمن، به دلیل دخالت‌های ریاض و واشنگتن، تاکنون به پیروزی نرسیده و صرفا دیکتاتور در قبال دریافت مصونیت قضایی برکنار شده و معاون او روی کار آمده است.
پایگاه خبری تحلیلی بیداری اسلامی : برکناری دیکتاتور؛ حفظ ساختار یمن با «دموکراسی تک نامزدی»

به گزارش بیداری اسلامی، جرقه انقلاب یمن در سوم فوریه 2011 زده شد و در 11 فوریه همین سال که مصادف بود با روز جمعه و سقوط رژیم «حسنی مبارک» در مصر به طور کامل آغاز شد.

انقلاب جوانان یمنی تحت تاثیر انقلاب‌های منطقه عربی از جمله مصر و تونس آغاز شد و تظاهرات‌کنندگان یمنی در اعتراض به بیکاری، فساد دولتی و اقدام «علی عبدالله صالح» دیکتاتور این کشور در اعمال برخی اصلاحات در قانون اساسی در راستای ابقای خود و خاندانش در عرصه قدرت به خیابان‌ها آمدند.

علی عبدالله صالح که 33 سال در یمن حکومت کرده بود و نزدیکان و بستگان خود را در پست‌های کلیدی کشور گماشته بود در 15 ژانویه 2011، با تظاهرات دانشجویان و فعالان حقوقی علیه خود مواجه شد. همزمانی این اعتراض‌ها که برای ایجاد اصلاحات در کشور آغاز شده بود با انقلاب تونس و مصر موجب شد، تا دیکتاتور به سلاح سرکوب روی آورد. وی به رغم آنکه چندین نفر از این معترضان را راهی زندان کرد، طی یک سخنرانی به مردم اطمینان داد که قصد ندارد برای انتخابات ریاست جمهوری جدید نامزد شود و پسر ارشدش «احمد» که فرماندهی گارد ریاست جمهوری را بر عهده داشت نیز نمی‌خواهد حکومت را از پدرش به ارث بَرَد. این درحالی بود که پیش از آغاز اعتراض‌های مردمی، زمزمه‌هایی از میراثی شدن حاکمیت در یمن به گوش می‌رسید و دیکتاتوری قانون جدیدی را به پارلمان ارائه داده بود تا این امر محقق شود.

با تمام اینها، مردم یمن همچنان در میدان‌های اصلی شهرهای مختلف این کشور تحصن می‌کردند و خواستار برکناری بدون شرط صالح از قدرت بودند. نیروهای امنیتی و تک تیراندازان نیز انقلابیون را هدف قرار می‌دادند و آنها را به خاک و خون می‌کشیدند. در مقابل، برخی طرفداران دیکتاتور نیز تظاهرات‌هایی در حمایت از صالح در پایتخت برگزار می‌کردند.

انقلاب جوانان یمن به رغم آنکه تاکنون به برکناری دیکتاتور منجر شده، اما به قدرت رسیدن معاون صالح، پابرجا بودن بستگان صالح در راس قدرت و مصونیت قضایی او هنوز مردم این کشور را ناراضی نگه داشته است و انقلابیون هنوز در میدان‌های مختلف به تحصن و تظاهرات خود ادامه می‌دهند و نمی‌پذیرند که دستاورد انقلابشان به اصطلاح تنها تعویض پالان خر باشد و تغییری بنیادین در کشور روی ندهد. آنها همچنان خواستار حاکمیتی مستقل از منافع ریاض و واشنگتن هستند و رهبران انقلابی بارها اعلام کرده‌اند که از پا نخواهند نشست. 

ویژگی بارز انقلاب یمن

با وجود آنکه اغلب مردم یمن مسلح هستند و نظام قبیله‌ای حاکم بر این کشور، مستلزم مسلح بودن مردم است، اما انقلابیون تلاش کردند تا مسالمت‌‌آمیز بودن انقلاب خود را حفظ کنند و مانع بروز پیامدهای منفی انقلاب مسلحانه شوند.

دلایل آغاز انقلاب یمن

مهمترین دلایل آغاز این انقلاب به طور خلاصه عبارت است از:

1- اوضاع وخیم سیاسی حاکم بر کشور: نگرانی مردم یمن از میراثی شدن حکومت در یمن، حاکمیت دیکتاتوری و اداره نادرست کشور یکی از دلایل مهم آغاز این انقلاب بود.

2- اوضاع اقتصادی و اجتماعی نابسامان: فساد، بیکاری و فقر، به ویژه پس از تلاش‌های رژیم حاکم در سرکوب اعتراض‌های مردم جنوب یمن، موجب بروز نارضایتی اجتماعی و اقتصادی شدیدی شد. به طوری که درصد بیکاری این کشور حداقل 35 درصد اعلام شده است.

3- بستگان دیکتاتور: «علی عبدالله صالح» تمامی پست‌های کلیدی و حساس کشور را میان اعضای خانواده و بستگانش تقسیم کرده بود و همین امر اعتراض مردم را برمی‌انگیخت.

4- تاثیرپذیری از بهار عربی و اسلامی آغاز شده در منطقه: انقلاب‌های مردمی تونس و مصر که تا حدودی موفق به برکناری رژیم حاکم شده بود، مردم یمن را نیز به تغییر حاکمیت در کشورشان امیدوار کرد.

برکناری دولت یمن

در سایه تداوم اعتراض‌ها و تظاهرات‌های مردمی به رغم سرکوب شدید از سوی نیروهای امنیتی و تکاپوی دیکتاتور برای آرام کردن موج این اعتراض‌ها با تغییر برخی مدیران امنیتی و وعده‌های پوشالی، در 20 فوریه 2011، علی عبدالله صالح ناگزیر شد دولت این کشور را که شامل 32 وزیر بود، برکنار کند. این اقدام پس از آن صورت گرفت که چندین وزیر این کابینه در اعتراض به سرکوب تظاهرات‌های مردمی و به راه افتادن حمام خون در صنعا به ویژه در روز «جمعه کرامت»، استعفا کرده بودند.(در جمعه کرامت دستکم 52 نفر کشته و بیش از 617 نفر در میدان «التغییر» صنعا زخمی شدند.)

اما برکناری دولت نیز مردم یمن را راضی نکرد و اعلام کردند که تنها با برکناری دیکتاتور راضی می‌شوند. تداوم اعتراض‌های مردمی نیز با استعفای بسیاری از شخصیت‌های سیاسی کشور از جمله 3 وزیر، ده‌ها نفر از اعضای حزب حاکم کنگره ملی و 20 نماینده پارلمان همراه بود.

سوء قصد به جان دیکتاتور

در سوم ژوئن 2011، رئیس جمهور یمن در مسجدی در کاخ ریاست جمهوری و در هنگام ادای نماز جمعه بطور مشکوکی مورد هدف یک حمله انفجاری قرار گرفت. طی این حمله انفجاری که برخی آن را بمب‌گذاری و برخی آن را حمله خمپاره‌ای و موشکی می‌دانستند، صالح و 124 نفر از مقامات مسئول رژیم حاکم زخمی و 11 نفر کشته شدند. انگشت اتهام این حمله ابتدا به سوی خاندان الاحمر که درگیری‌های سختی با رژیم حاکم آغاز کرده بودند، نشانه رفت. حزب حاکم یمن نیز دولت قطر، موساد، آمریکا، خاندان احمر و احزاب دیدار مشترک را متهمان این حمله می‌دانست. صالح و چند شخصیت یمنی دیگر برای درمان به ریاض منتقل شدند و 4 ماه در عربستان تحت درمان قرار گرفتند و در این مدت انقلاب یمن همچنان ادامه داشت و نزدیکان صالح نقش او را در سرکوب مردم به خوبی ایفا می‌کردند. صالح یک حکم ریاست جمهوری را در ریاض امضا کرد که به موجب آن، قدرت را به معاونش «عبد ربه منصور هادی» ‌تفویض می‌کرد. اما سرانجام پس از 4 ماه، در 23/9/2011 به طور ناگهانی به کشور بازگشت که با تشدید اعتراض‌های مردمی همراه شد.

امضای طرح ابتکاری شورای همکاری خلیج فارس

در 23/11/2011، سرانجام علی عبدالله صالح پس از بارها تعلل، طرح ابتکاری شورای همکاری خلیج فارس را امضا کرد. تشکیل دولت وحدت ملی طی 14 روز، برگزاری انتخابات ریاست جمهوری پس از 90 روز، برگزاری گفت‌وگوهای ملی  و اعطای مصونیت به دیکتاتور و بستگانش در قبال ترک قدرت از مهمترین بندهای این طرح بود.

این طرح با حضور ملک عبدالله، پادشاه سعودی، دبیرکل شورای همکاری خلیج فارس و هیئتی از معارضان یمنی در ریاض امضا شد.

این طرح با مخالفت و اعتراض جوانان انقلابی که خواستار محاکمه دیکتاتور و مزدورانش بودند، مواجه شد اما مهر تایید آمریکا و دولت اوباما، به صالح اطمینان می‌داد که محاکمه‌ای در کار نخواهد بود و پارلمان نیز به مصونیت او رای خواهد داد.

مواضع گروه‌های تاثیرگذار در یمن در قبال انقلاب

- ائتلاف احزاب دیدار مشترک: 7 حزب معارض یمن ائتلافی را علیه رژیم حاکم تشکیل داده‌اند که در روند انقلاب یمن در نهایت به سازش با رژیم حاکم راضی شدند. زیرا هدف اعلامی خود را ایجاد اصلاحات و تغییر در کشور می‌دانستند و در مقابل این سازش، نیمی از کرسی‌های دولت جدید را به دست آوردند.

- جنبش اعتراضی جنوب: جنبش اعتراضی جنوب یمن برخلاف احزاب دیدار مشترک، به اصلاحات و تغییرات صوری تن نمی‌دهند و خواستار جدایی کامل از شمال و تشکیل دولتی مستقل هستند. برخی از رهبران جنوب به تشکیل دولت فدرالی در یمن راضی هستند اما اغلب آنها معتقدند که هیچ دولتی به مطالبات مردم جنوب پاسخ نخواهد داد و راهکاری جز جدایی جنوب از شمال وجود ندارد.

این رهبران با آغاز انقلاب جوانان یمن، از آن حمایت کردند و آن را راهی برای تحقق اهداف مردم جنوب اعلام کردند. ضمن اینکه سرکوب انقلابیون و به خاک و خون کشیدن آنها از سوی رژیم حاکم، موجب همبستگی بیشر معترضان در شمال و جنوب شد.

- جنبش الحوثی: حوثی‌ها در شمال یمن و به طور مشخص در استان صعده فعالیت دارند و در واقع یک جنبش مقاومت اسلامی را تشکیل داده‌اند که در دوره حاکمیت صالح بارها سرکوب شده‌اند و دیکتاتور 6 جنگ را علیه این جنبش در شمال یمن، به راه انداخته است و این جنگ‌ها دستکم به کشته شدن10 هزار نفر از دو طرف و زخمی شدن ده‌ها هزار نفر دیگر و آوارگی صدها هزار یمنی منجر شده است.

پس از آغاز انقلاب یمن، حوثی‌ها به انقلابیون پیوستند و اعلام کردند که این بار با مبارزه مسالمت‌آمیز با رژیم حاکم می‌جنگند و تا تحقق کامل اهداف این انقلاب میدان را ترک نخواهند کرد.

- قبایل مختلف: قبایل در ساختار سیاسی یمن، نقشی اساسی دارند زیرا این کشور از نظر ساختار اجتماعی نیز بر محور قبیله استوار است. پایگاه اینترنتی  «نهضت جهانی مقاومت» در دسته‌بندی این قبایل می‌نویسد:  به طور کلی یمن جامعه‌ای طایفه‌ای و قبیله‌ای است و قبایل زیادی درآن زندگی می‌کنند. حاشد و باکیل از قبایل مهم یمن به شمار می‌آیند که قبایل دیگری را تحت فرمان خود دارند. قبایل بزرگ شمال یمن غیر از حاشد عبارتند از: خیمه، ارحب، جهم، نهم، مذحج و سنحان.

قبایل جنوب این کشور نیز عبارتند از: عواذل، یافع فضلی، ضالع، دفینه، ردفان،مکلا و حامی.

 

یمن کشوری است که روند نوسازی خیلی دیر در آن صورت گرفته است و هنوز قبیله و عشیره حرف اول را در آن می زند دیکتاتور یمن به قبیله حاشد منتسب است. علاوه بر این بسیاری از فرماندهان نظامی این کشور نیز به این قبیله وابسته‌اند. تا زمانی که مشکل خاصی رخ ندهد، قبایل این کشور در کنار هم هستند. بیشترین رقابت میان قبایل حاشد و باکیل است. هر قبیله‌ای که به قدرت می رسد، می کوشد قدرت را به طور کامل در اختیار خود داشته باشد.

در یمن نهادهای مدنی مفهومی ندارد و مشایخ نقش بسیار مهمی در کشور دارند. قبایل یمن به عنوان یک موسسه اجتماعی سنتی اجازه خود نمایی به نهادهای مدنی را نمی دهند. وضعیت موجود یمن سبب افزایش فساد و بیکاری و مشکلات بی شماری شده است.

روند کنونی اوضاع یمن به گونه ای است که به خوبی می توان تاثیرات بافت قبیله ای را در حوادث این کشور مشاهده کرد. پس از وقوع انقلابهای تونس و مصر و سرایت انقلاب به یمن، این کشور شاهد تظاهرات قبایل طرفدار و مخالف علی عبدالله صالح بوده است. در حالیکه بخش اعظم مردم این کشور و قبایلی که در قدرت نقشی ندارند، خواستار کناره گیری رئیس جمهوری یمن بودند، قبایل طرفدار علی عبدالله صالح خواستار حفظ وی برای بهره برداری بیشتر از مزایای خود بودند. اما در روند انقلاب یمن، برخی قبایل طرفدار دیکتاتور به جرگه مخالفان وی پیوستند. از جمله این قبایل حاشد و باکیل است. حسین الاحمر شیخ یکی از قبایل حاشد در اجتماع چند هزار نفری استان عمران در شمال صنعا ضمن استعفای از حزب حاکم ، خواهان کناره گیری علی عبدالله صالح شد. حمیر الاحمر برادر دیگر حسین الاحمر نیز اقدام مشابهی انجام داد. وی استعفای خود را از نمایندگی مجلس یمن اعلام کرد. شیخ حمیر سازمان امنیت یمن را متهم کرد که برای ترور او و برادرش حمید الاحمر برنامه ریزی کرده است.

- القاعده: یمن با میزان جمعیت 24 میلیون نفر یکی از فقیر‌ترین کشورهای خاورمیانه محسوب می‌شود، علاوه بر این کمبود امکانات آموزشی  و بی سوادی نیمی از مردم، زمینه های حضور گروههای تندرو وهابی و القاعده را در یمن فراهم کرده است. حضور یمنی‌ها در جنگ افغانستان با شوروی و همچنین در قالب گروههای شبه نظامی در عراق که با حمایت مالی عربستان به عملیات تروریستی در عراق دست میزدند، شاهدی بر این مدعاست.

یکی از شاخه‌های القاعده موسوم به «القاعده در شبه جزیره عرب » در سال 2008 در این کشور تشکیل شد و با حمایت صالح  و واشنگتن هر روز بر دامنه فعالیت خود افزود. علی الاحمد مدیر موسسه امور خلیج فارس در واشنگتن معتقد است که یمن هم اکنون تبدیل به سومین پناهگاه امن بزرگ برای القاعده شده است و این گروه در یمن در مقایسه با بخش های دیگر القاعده در عراق و جنوب آسیا از ثبات بیشتری برخوردار است. درگیری در شهر زنگبار یمن بین نیروهای القاعده و نیروهای امنیتی، حکایت از تاثیرگذاری القاعده در تحولات آتی یمن دارد.

درحالی که انقلابیون یمن بر مسالمت‌آمیز بودن حرکت خود تاکید دارند، القاعده با به خشونت‌ کشاندن اوضاع این کشور، بهانه‌ای برای دخالت‌های آمریکا و حملات هواپیماهای بدون سرنشین آمریکایی در این کشور و هدف قرار دادن مردم جنوب می‌تراشند.

تشکیل دولت ائتلافی جدید یمن

دولت وحدت ملی به نخست وزیری «محمد سالم باسندوه» در دهم دسامبر 2011 در یمن سوگند یاد کرد.

مراسم سوگند دولت جدید یمن در حضور عبد ربه منصور هادی، معاون رئیس جمهور یمن که اختیارات علی عبدالله صالح به او منتقل شده، صورت گرفت.

تشکیل دولت جدید در یمن بخشی از این توافق نامه برای انتقال قدرت در این کشور است.

سمت های کابینه جدید میان مخالفان و حزب صالح تقسیم شده است.

برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری فرمایشی

پس از امضای طرح ابتکاری شورای همکاری خلیج فارس، از بیش از 12 میلیون رأی دهنده یمنی برای شرکت در انتخابات ریاست‌جمهوری فرمایشی در سوم اسفند گذشته و  تعیین عبدربه منصور هادی تنها نامزد این انتخابات دعوت به عمل آمد اما بسیاری از مردم و گروه های انقلابی از جمله مخالفان رژیم حاکم در جنوب، حوثی ها در شمال و برخی دیگر از گروه‌های یمن تحریم شد. زیرا این امر را توطئه غرب و کشورهای حاشیه خلیج فارس برای حفظ ساختار رژیم کنونی می‌دانستند.

این انتخابات در راستای اجرای توافقنامه انتقال قدرت که کشورهای شورای همکاری خلیج فارس بر مردم یمن تحمیل کرده‌اند، برگزار شد که براساس آن در مقابل کناره‌گیری علی عبدالله صالح به وی و نزدیکانش مصونیت داده شد.

بر اساس طرح شورای همکاری خلیج فارس، دوره ریاست جمهوری عبدربه منصور هادی 66 ساله که از اهالی جنوب یمن است دو سال است و پس از آن باید قدرت به یک دولت منتخب واگذار شود و دوره دو ساله او در واقع دوره‌ای انتقالی خواهند بود.

عبد ربه منصور هادی در ششم اسفند گذشته، در پارلمان یمن سوگند یاد کرد و در سخنانی مدعی شد که این کشور با برگزاری انتخابات ریاست جمهوری مرحله یاس و ناامیدی را پشت سر گذاشت و به امید روی آورد.

رئیس جمهور انتصابی یمن کیست؟

عبدربه منصور هادی 66 ساله که معاون علی عبدالله صالح بود، طی سالیان متمادی در رژیم او خدمت کرده است. او فردی نظامی و از اهالی جنوب یمن است. وی سال های طولانی از هواداران دیکتاتور بوده و در میان مخالفان یمنی نیز اعتبار داشت. منصور از سال 1994 پست معاونت رئیس جمهوری یمن و همچنین دبیرکل حزب حاکم این کشور را در دست داشت.

  او نفوذ واقعی در محافل سیاسی یمن ندارد اما توانست به عنوان بازیگر اصلی عرصه سیاست در زمان سفر علی عبدالله صالح به عربستان برای تکمیل روند درمانی اش ایفای نقش کند. منصور هادی با این اقدامات در دوره غیبت علی عبدالله صالح توانست اعتماد مخالفان را جلب کند و مخالفان یمن با وی درخصوص توافقنامه انتقال قدرت مذاکره کنند.

واقعیت این است که عبدربه منصور هادی برخلاف علی عبدالله صالح پایگاه قبیله‌ای و یا گروهی ندارد اما با حمایت واشنگتن و ریاض توانسته تاکنون در قدرت دوام بیاورد.

موافقت رئیس‌جمهور انتصابی با ورود تفنگداران دریایی آمریکا به یمن و اشغال خاموش این کشور

در 17 سپتامبر گذشته، رئیس جمهور انتصابی یمن با ورود تیم جدیدی از نیروهای ویژه آمریکایی به کشور موافقت کرد و در پی آن، نیروهای آمریکایی به همراه 200 خودروی زرهی و ضد گلوله به بهانه تامین امنیت سفارت آمریکا در صنعا وارد بندر «الحدیدة» شدند.

این درحالی بود که بسیاری از کارشناسان بر این باور بودند که تامین امنیت سفارت آمریکا در صنعا، بهانه واشنگتن برای حضور بلندمدت در یمن است.

بهانه آمریکا از فرستادن این نیروها، حمایت از سفارتخانه‌اش در صنعا است زیرا در پی پخش فیلم موهن علیه پیامبر اکرم (ص)، تعداد زیادی از مردم یمن در مقابل این سفارتخانه تظاهرات کردند و درگیری‌هایی در بیرون از این سفارتخانه صورت گرفت اما رئیس جمهور یمن با خوش خدمتی در قبال مقامات آمریکایی از طریق نیروهای امنیتی تحت امر خود تظاهرات در مقابل سفارت آمریکا در صنعا را سرکوب کرده و 4 نفر از شهروندان خود را کشت و دهها نفر دیگر را زخمی کرد.

چند روز پیش از این موافقت رسمی جانشین دیکتاتور نیز، یک هواپیمای آمریکایی به فرودگاه بین المللی صنعا وارد شد و از این راه بیش از 150 تفنگدار آمریکایی از نیروهای ویژه این کشور برای حفاظت از سفارت کشورشان در یمن، وارد این کشور شدند.

چندی پیش، آمریکا از خارج کردن 150 تفنگدار دریایی خود از خاک یمن خودداری کرد و اعلام کرد که حضور آنها برای یک سال دیگر تمدید شده است. این در حالی است که واشنگتن با دولت وفاق ملی یمن توافق کرده بود که به حضور نظامی محدود و ناگهانی خود در این کشور پایان دهد زیرا این نیروها به طور موقت و در شرایط اضطراری وارد یمن شده بودند.

کارشناسان سیاسی بر این باورند که آمریکا در حالی به نقض حاکمیت ملی یمن اقدام کرده است که خوب می داند این اقدام منجر به کینه و خشم بیشتر مردم یمن از آن می شود و بلکه حضور تفنگداران دریایی آمریکا در صنعاء این بهانه را به دست گروهک تروریستی القاعده می دهد که بیشتر پایتخت این کشور را هدف حملات تروریستی خود قرار دهد و این درحالی است که آمریکا مدعی است که با دولت یمن در تلاش برای به محاصره در آوردن این نیروهای تروریستی و جلوگیری از فعالیت آنان است.

اما کیست که این ادعاهای آمریکا را باور کند و کیست که بر این باور باشد که گروهک تروریستی القاعده و حملات تروریستی آن با دستگاه جاسوسی آمریکا با یکدیگر مرتبط نیستند و این دستگاه همانی است که مبارزه بر تروریست را همسو با منافع آمریکا در منطقه غرب آسیا هدایت می‌کند، که از جمله این منافع تامین منابع نفتی در کشورهای حاشیه خلیج فارس و بالابردن هزینه برای رقبای اقتصادی آن با استفاده از خشونت به عنوان توجیهی برای حضور نظامی آمریکا در این منطقه است.

گفت‌وگوهای ملی یمن:

یکی از بندهای مذکور در طرح ابتکاری شورای همکاری خلیج فارس، برگزاری گفت‌وگوهای ملی و زمینه‌سازی برای تشکیل دولت و حاکمیتی جدید است.

اما جنبش اعتراضی جنوب که بر ضرورت جدایی از یمن شمال تاکید دارد، حاضر به شرکت در این گفت‌وگوها نیست و هنوز تظاهرات و تحصن در سراسر این کشور در اعتراض به عملکرد دولت کنونی برگزار می‌شود. تظاهرات‌کنندگان نیز تاکید دارند تا زمانی که ساختار ارتش یمن بازسازی نشود و بستگان دیکتاتور از پست‌های کلیدی و امنیتی برکنار و مجازات نشوند، برگزاری این گفت‌وگوها بی‌فایده است. حوثی‌ها نیز که از روند موجود برای زمینه‌سازی این گفت‌وگوها، ناراضی هستند چندی پیش، نشست مقدماتی برای این گفت‌وگوها را به دلیل حضور و دخالت سفیر آمریکا تحریم کردند و نمایندگان حوثی در این نشست حضور نیافتند.

«جمال بن عمر» فرستاده ویژه سازمان ملل به یمن در این کشور تماس‌هایی با طرف‌های مخالف برگزاری گفت‌وگوهای ملی در شرایط کنونی یمن برقرار کرده است. وی با رهبران برجسته جنبش اعتراضی جنوب که خواستار جدایی و استقلال از یمن شمالی هستند، نیز دیدار کرد. اما تاکنون تلاش‌های بن عمر و سفرای کشورهای دایمی عضو شورای امنیت و طرف‌های ناظر بر طرح ابتکاری شورای همکاری خلیج فارس برای متقاعد کردن رهبران جنبش اعتراضی و منصرف کردن آنها از تصمیم‌شان بی‌نتیجه مانده است.

پیش‌بینی آینده انقلاب یمن

وجود بافت قبیله‌ای، حضور القاعده، دخالت کشورهایی چون عربستان و آمریکا در امور این کشور، و وجود جنگ قدرت میان گروه‌های سیاسی مختلف، پیش‌بینی تحولات آتی یمن را با مشکل مواجه ساخته است. با این وجود کارشناسان بر این باورند که به رغم طولانی شدن روند انقلاب یمن در مقایسه با انقلاب‌های تونس و مصر، تداوم انقلاب می‌تواند در نهایت به پیروزی این انقلاب منجر شود و جوانان انقلابی نیز به آینده این انقلاب و تحقق بخش عمده‌ای از اهداف خود امیدوارند. اما مشکل اصلی این انقلابیون، سیاست‌های ریاض و واشنگتن است که توافق کرده‌اند تحول در یمن نباید نتیجه انقلاب مردمی، بلکه کاملا باید برنامه‌ریزی شده باشد به گونه‌ای که منافع آنها را تامین کند.

فتانه غلامی

برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج




پرونده ها
پایان قصه حلب
پرونده شجره ملعونه خبیثه آۀ سعود
پرونده تحولات یمن : مظلوم پایدار
پرونده پیروزی حزب الله در جنگ سی و سه روزه
پرونده بررسی انتخابات سوریه
پرونده واکاوی نقش ترکیه در تحولات منطقه
پرونده واکاوی نقش ترکیه در تحولات منطقه
استفاده از تسلیحات شیمیایی در سوریه
ورود
نام کاربری :   
کلمه عبور :   
 
متن تصویر را وارد کنید:
عضویت
آخرین اخبار